Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Aramasak bile, o 'çılgınlıkları' paylaşacak bir yüreğin karşımıza birgün çıkacağı umudunu sürekli taşırız...
Ya da taşımamız gerek...yaşam tüm öğrettiklerinin yanısıra umudu yüreğimize yükleyen tarafıyla da güzel...
Kutluyorum sayın Sema Zincir Kanmış..., güzel ve anlamlı çalışmanızı...
Evet... kelam yerinde ve hoş. Saygılar.
yüreğinize sağlık şaire kaleminiz hiç susmasın dost sayfalara paylaşımlarınız ışık saçsın +10 puanımla antolojimde kutlarım esen kalın.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta