Yalnızlık da güzelmiş be,
En azından ağlamayı öğrendim.
Yıllar yılı içime attıklarımı,
Damla damla dökmeyi öğrendim.
Kimseye söyleyemediğim ne varsa,
Gecelere anlatmayı öğrendim.
Kendimden kaçmışım yıllarca,
Kendime dönmeyi öğrendim.
Kırıldığım yerleri saklamam artık,
Acılarla yaşamayı öğrendim.
Herkes gider, insan kendiyle kalır;
Kendime yetmeyi öğrendim.
Kayıt Tarihi : 11.08.2026 04:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!