Hayat parçacıklarım benim, öğrencilerim
Sevinçlerim hüzünlerim
Kızgınlıklarım hoşnutluklarım öğrencilerim
Dünüm ve bugünümsünüz.
Sabahın kör saatlerinde kalkış sebebim,
Dolmuşta, otobüste tıka basa yolculuğum,
Ders aralarında çay ile simit atıştırmalarım,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta