Dert ve gam bahardır, ondan neşelen
İstersen sana taç, bağlasın gülü
Düşüş hakikatse, toprak eşelen
Sevgide güneş ol, öfkede ölü
Aşk ile yapılan, geri dönecek
Kalbinle sevdikce, ruhun dinecek
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Güneş, sevginin kaynağı... Öfke ise o sevginin düşmanı, yok edeni...
Öyleyse 'güneşe dön', ona ulaş... Öfkeyi de kaldır ortadan...
Çok hoş bir şiir... Tebrikler değerli dost...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta