Öfke ve zeka törpülerken kelimeleri,
Her sıyrılışın da biraz daha karışıyorsun mahvolmuş kalabalığa...
Gün nasıl aydın olsun ki.?
Bırak gün onların karanlığın da kalsın...
Üzerime bulaşmış çirkefi onlar gibi süs zannetmeden,
Koyu sade kahvemi dumanlaya bileyim..
Evrende ne kadar çaresiz, yalnız ve acizdir şu insanoğlu.
Dün bir fotoğrafta gözlerini gördüm
İki uzak yıldız gibiydiler, dalgın
Bilsen neler anlattı bana, sessizce
Bir sevgiyle derinleşen bakışların.
Orda değildin sanki, bir başka yerde
Devamını Oku
İki uzak yıldız gibiydiler, dalgın
Bilsen neler anlattı bana, sessizce
Bir sevgiyle derinleşen bakışların.
Orda değildin sanki, bir başka yerde




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta