İçimde bir şey var..!
Adı yok, sesi var
Git desem gitmiyor
Kalsam içim daralıyor
Öf be hayat
İnsan kendinden nasıl kaçar?
------------
Ne acı...
Yüz bin insan geçer de yoldan
Birine yaslayamazsın ruhunu
Çaresizlik dediğin belki de budur
Kimseyle paylaşamamak hayatı..!
Ve kalabalıklar içinde
Kendi sesinden başka ses duymayan Diyojen misali
Feneri söndürmüş gibi kalabalıklar...
Kayıt Tarihi : 24.10.2026 22:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Dumanlı kafalar.
Ya şimdi biz ne istiyoruz?
İnsanlar riya ve gösterişli bir hayat isterken masumiyeti unutuyor..
Düşündüren şiirinizi beğeniyle okudum.
Emeğinize yüreğinize sağlık.
Sevgi ve saygılarımla.
Şiiri yanlış anlamışsın.
TÜM YORUMLAR (3)