Gönül vermez idim güzele, meye;
Aşk uğrunda iman tazelemeye.
Göklerden mi inip geldin, nerdeydin?
Sanki Tanrı katında bir yerdeydin.
Sevda yeli değil bir borandır bu!
Seninle var oldu ömrümün kutbu.
Hayalde, gerçekte hep seni gördüm,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta