İzmarit dolu bir küllük
Yırtılmış defter yaprakları
Tükenmiş bir kalem
Ve durmuş bir saat
Budur odamın hali
Beni sensizlikle bıraktığından beri
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Harika, kutluyorum.
Kalemine sağlık sevgili Süleyman.
Çok dağınıkmışsın doğrusu,yakıştıramadım hiç.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta