Öylece baka kaldı herkes için sıradan olan yaşlı ağaça
Rüzgar la dans eden yaprakları dinledi
Bazen kafa salladı
Bazen de iki damla süzüldü yanaklarından
Titreyen elleriyle okşadı ağacın gövdesini sanki sohbet eder gibi
Azda olsa kulak misafiri oldum dudağından çıkın iki cümleyi
O da geldimi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta