Çayırların çiçeklere sahip olduğu yerde
Aklın yenildiği korkunç muammanın önünde
Adaletli ve güçlü rahminde yaratan bir anne
Sanatın ibadet oyunu, inançsız bir köle
Bir sığınak olarak bu hayatın gölgesinde
Kalbimin bedenimi çağrıştırdığı yerlerde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta