Kararsızım, umarsızım…
Ama yine de kahrolmanın ötesinde, ağlak bakışlarımla bekler oldum.
O sessiz, zifiri karanlığın içinde bir ses bekledim.
Ve düşündüm:
Beklenen ses geldiğinde, aynı ben mi kalacaktım?
Olabilecek hayallerin peşinden sürüklenmek değildi istediğim.
O ses… ben mi olmalıydım?
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Hâyallere değil, gerçekliğe tutun ve ne hissedersen hisset asla kendini kandırma.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta