İnceden bir yel, kopar; azar-azar yüreğimden, düşer o narin kuytuların sessizliğine…
Gömülürüm; anıların canlılığında, adı “ben” olan vücut kabrime…
Bir çocukluk ninnisi, rüzgârın uğultusuyla sokak başında… Karşılar!
Kaldırımların ıslak, kirli beyazı…
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını