Yıldızların gözyaşlarında yaşıyor aşkım,
Ellerimi uzatıyorum uçsuz bucaksız karanlığa,
Yetişemiyorum.
Unutmak istiyorum; kaçmak, yarınlara sığınmak,
Gözyaşı bu, unutulmuyor yürekteki acısı.
Güneşin doğuşunu bekliyorum her gece, ümitsizce,
Doğuyor doğmasına ama,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta