O Kaplardan
Bir poyraz esmeye görsün nefretten.
Ne güneş ısıtır garip gönlünü,
Ne harını alır buz dağından.
Yıkık-dökük şömineye benzersin.
Bacasız,alevsiz tütersin ısıtmadan .
Kurumuş meşe odunu doldursan,
Ve en yağlı çırayı koysan altına sarı çamdan,
Harlanmaz yeniden ,soğumuşsa yüreğin sevdadan.
Bir poyraz estirmeye görsün yüreğine gönlün.
Ne güneş doğar garip gönlüne,
Ne yeni aydınlıklar iner ufuklardan.
O zaman anlarsın, ferahlık ta sendendir,karamsarlık ta senden.
Ebedi mutlu olmak istersen ,
Dön yanlışından.
Dön yanlışlardan,dön.
Sarıl, sımsıkı ,kucakla.
Aç gönül kapılarını.
Ayrılma asla;doğruca gönül verdiğin aşk katarından.
Ayrılma sevda yolunda sana açılacak kapılardan.
Zamanı geldiğinde ,seni de buyur edecekler elbet, o kapılardan..
Hayri Yetiş
07.08.2026
Kayıt Tarihi : 6.08.2026 19:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!