Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
hayatın ilk algılanmaya..yazılıp çizilmeye mantığın ve aklın söz sahibi olabileceğini algıladığımız yıllar...güzel şiirdi sevgili Lokman Çakmak kutlarım...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta