Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Öfkelenmek için
Artık "gündemler"
Tek bir "ses" yetiyor bazen,
Sağır duyuran
Boyuna uydurulan
Tekrarlanan
Kavgacı, gürültücü
Şiddeti çağırır gibi!
Tekin değil artık
Köşenizden pek çıkmayın
Kendinize yetin Yusuf Bey...
Tebrikler şiire...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta