O bir çocuktu.
Dedesinin adını koymuşlardı adını.
Hep toz toprak içinde büyüdü,
Ve fakirlik yokluk içindeyken tanıdı anasını.
O ufacık tefecikti.
Ürkekti…
O hep boynu bükük büyüdü.
Anı Şair: Ümit Yaşar Oğuzcan Altıncı Mektup
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,
Devamını Oku
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta