O bir ateş Şiiri - Mustafa Parlak

Mustafa Parlak
181

ŞİİR


5

TAKİPÇİ

O bir ateş

Denk geldik alalede bir günde
O; kaşı, gözü, gül yüzüyle
Pervanenin ateşiydi
Gülüşüyle güneş misali

Ben; kuru bir gürültü
Toy bir pervane sesiyle
Hiç düşünmedim olur mu diye?
Daldım kor halinde yanan ateşe

Ateş idi gözleri ateş etti bana
Gözlerimin içine baka baka
İçimdeki çocuk heves etti,
Ateş ile oynamaya

Bakıyordu öyle boş öyle alaycı
Buğulu harelerinin farkında mıydı?
Bir alev ki gel der gibi ısrarcı
Çekiyordu beni, dumansız ve esrarlı

Günahı neydi seni görenin
Etrafında pervane gibi dönenin
Öyle hoş latifdi, ateşten elleri
Ateşe vermek oldu, pervanesini ilk işi

Heyacanlıydı avuçları terledi
Nadamet getirip kendi kendine söylendi
Ateşe değer gibiydi emindi
Ama değmedi elleri
Ses duyuldu, "çıt"değdi ve gitti.

Eza verme sevgili! vazgeçtim ben diyemedi
Yere düşerken pişmanda değildi
Biraz daha eğlesen beni diyordu
Kan çanağı olmuş gözleri
Değemediği ateşten eriyordu.

Mustafa Parlak
Kayıt Tarihi : 17.5.2020 01:23:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!