O 45 Saniye.. Şiiri - Arzu Dinçer

Arzu Dinçer
374

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

O 45 Saniye..

Kardesimdi ranzami paylastigim,
Ust katta duydukca nefesini mutlu oldugum.
Yaz gecesinin tatli yorgunlugunda,
Annemle Babamin buyuten opucuguydu
Yanaklarimiza konan.

Yarin kumdan kaleler yapacaktik.
-Cunku ufakligin hayaliydi gerceklerini yapmak...
Bilemedik kumdan evlerde uyudugumuzu.
Daldik cocuk ruyalarin sardigi uykuya.
Ruyaydi o biliyorum...
'Annem bebek besigimde salliyordu beni,
Nedense kardesim agliyordu,
Karanlikta bir yerlerde....'
Anlamsiz geldi sonradan ogrendigim
O 45 saniye..
Sabah olmak bilmedi,
Uyanmak istesemde ruyamdan..
Seslendim canim ust katta yatan kardesime,
Ses vermedi.. ya da duyuramadim sesimi.
Annemle Babam da yoktu yanimda,
-Oysa bir yan odadan
Kimbilir kac defa kosmuslardi
Bir sesimize..
Beklemenin ve zamanin bilmiyordum anlamini,
Ama! 'Cocuk uykum, YETER! bit artik' dedikce...,
Agirlik vardi ustumde, uyanamadim.

Kac zaman gecti bilmemezligin ustunden,
Ya da kac aydede gorundu gokyuzunde?
Bir isik sizdiginda iceriye,
Bilemedim, cocuk uykum nasil bitti.
Bir amca el uzatti bana,
Konustu, durmadan benimle.
Babamin sesi degildi..
Aklima dustu birden annem,
'Yabancilarla konusma' derdi bana,
Seslendim kardesime,
'Sakin konusma..'
Ama ses vermedi bana,
Ne 'Konuscam' ne de ' Konusmiycam' diye

Beni cektiklerinde,
Soz verdim kendime,
Bir daha asla ruya gormiycam,
Cocuk olupta, cocuk ruyasi olsa bile...

Arzu Dinçer
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!