Nurum Şiiri - Enes Kaya 2

Sorsan bana, “Neyim?” diye,
Bir hiç değilsin gönlümde;
Adını sakladım geceye,
Sen varsın her bir sözümde.

“Bir damlayım” deme sakın,
Deniz sensin, ben de kıyın;
Yıllar geçse, yollar yakın,
Kalbimde hiç bitmez payın.

Sen uzaktan sevdin ya beni,
Ben yakından sustum sana;
Sakladım içimde seni,
Bir sır gibi yana yana.

Sevmeyi bilmedim diyorsun,
Ben de senden öğrendim aşkı;
Gönlümde bir kapı açıyorsun,
Anahtarı sensin, başka kim ki?

“Gönlümün miftâhı sensin” demişsin,
Bil ki bende kilit yok sana;
Sen hangi yoldan gelmişsen,
Ben çoktan çıkmışım o yana.

Mektupların ulaşmasa bile,
Her kelimen düştü gönlüme;
Sen bir haber yollamasan bile,
Kalbin konuştu kalbimle.

Kördüğümse önümde hayat,
Sen çözülmez sandığım düğüm;
Lâkin sana değince nihayet,
Aşk oldu içimdeki sürgün.

Sen “huzura eremedim” dersin,
Belki huzur bendeki seste;
Bir gün gözlerime bakarsın,
Aradığın cevap varsa işte.

Uzaktan sevme artık, sevdiğim,
Mesafeler gönle hükmedemez;
Sen benim en güzel bildiğim,
Bir sevda ki zaman silemez.

Ve eğer bu sözler sana varırsa,
Bil ki boşuna değil her hece;
Sen “bir damla” dersen kendine,
Ben derim: Denizsin gönlümde.