Tecellî eyle ey rûh-ı revânım, mülk-i cândır bu,
Seni benden ayan sanmak, büyük bir imtihândır bu.
Vücûdum hırkasın yırttım, içim deryâ-yı mutlaktır,
Kenârı olmayan kalbim, mekânsız bir mekândır bu.
Ruhum senin mülkündür,
Canı sana bağladım.
Aşkın ağır yükündür,
Yalnız sana ağladım.
Yarattığım dünyada,
Güneşin bağrına sızdım, ışık benim fer benim,
Yedi iklim, dört köşede hükmü süren er benim.
Kendi hüsnümü temaşa eylerim her aynada,
Surete bürünen ruhum, şekil benim, yer benim.
Ne feleğin çarkıyım ben, ne felek benden dışar,
Dalıp gider gözlerim,
Uzakta bir hayale,
Seni her an özlerim,
Düştüm bitmez melale.
Rüzgar eser derinden,
Sensiz geçemedim geçti haftalar,
Yıllar oldu gözlerim hâla saftalar,
Yüreğim sönmedi durmaz saz çalar,
Tanrım bile bulmadı, bana çare sevgilim.
Benim her zerrede parlayan nûrum, ne gökteyim ne yerdeyim,
Kendi zâtımı seyrederim her dem, bu gözde ince perdeyim.
Mescid benim, meyhâne ben, her an mukaddes yerdeyim,
Benden özge ilâh mı var? Ben o gizli siperdeyim.
Mest-i fenâyım, bezm-i bekâda, sâkî-i devrân benim,
Nûr-ı hüdâyım, arş-ı âlâda, sırr-ı pinhân benim.
Kendi cemâlim, seyr ederim hep,ayn-ı cihân bendedir,
Kendi kemâlim, zikr ederim hep,vahy-i Kur'ân benim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!