Nurettin Sevim Şiirleri - Şair Nurettin ...

Rabbine kul olamayan olur nefsinin esiri.
Ne söylersen söyle ona sözünün olmaz tesiri.

NE GÖTÜRDÜ BU DÜNYADAN ?

Eşkiyalarla haydutlar.
Firavunlar ve Nemrutlar.
Karunlar, sahte mabutlar.
Ne götürdü bu dünyadan?

Nerede eski bayramlar?
Onları kimler aldılar?
Her biri bir hayal oldu.
Hepsi mazide kaldılar.

Bayramlıklarla yatardık.

NE SANDIN

Rabbim ihsan etmiş, türlü nimeti.
Bitkiden, çiçekten, daldan mı sandın.
Herbirinin farklı, farklı lezzeti.
Şekerden, şerbetten, baldan mı sandın.

NE VERİRSEN ELİNLE

Cömertliğinle övünme.
Verdiklerine güvenme.
Kazandığını elinle.
Boşa çıkarma dilinle.

Acıların gitmiyorsa,
Dertlerin hiç bitmiyorsa,
Ocağın da tütmüyorsa,
Yalı’n olmuş neye yarar?

Düşene tekme atıyor,

Hasretimi dindirecek,
Ateşimi söndürecek,
Beni bir gün güldürecek.
Neyim var?

Sıra dağlar var önümde.

İlk insan Hazreti Adem'den beri.
Ne Nemrut'lar kaldı, ne Peygamberi.
Kimler geldi geçti, bakıver geri.
Neyine güvenem yalan dünyanın.

Makam, mevki, şöhret geçici heves.

“Niçin yaratıldık? ” gündüz ve gece,
Kendimize bunu sormamız lazım.
İmamın önüne geçmeden önce,
İmamın ardında durmamız lazım.

Nerede nifak varsa, fitneciler üşüşür.
Benim yüreğim yanar, tesanütte gün üşür.

Nurettin SEVİM