Kederin derinlerdeki sızısı,
kan oturur hüzüne,
acılar çağlıyor gözelerden,
titrer telleri kasılan ten üstüne.
Ben bir Nurettin özlerim
yeni terleyen bıyıklarında elleri,
bir başkaldırı şafağına çivilenmiş,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta