Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
HUYUM BU
Üç kuruşluk hayatta
Göz yummam yalanlara, gülüm
Susmam, konuşurum her fırsatta
Şaşmam doğrudan, olsa da ölüm
Dürüstlüktür benim ödülüm
Sorumsuzluk yapmam
Karşılıksız destek ömrüm
Yanlışları düzeltirim, anlamam
Şu gönlüm mertlere muhtaç
Nerede, ne zaman kimbilir
Kaç kula kulluktan kaç
Ne gelirse elbet Hak’tan gelir
Oynanan oyunlar yurdumda haddi aştı
İşgüzarlar değer bulup, köşeyi kaptı
Huyum bu; eğrileri bul ...
