Nur cesmesi Şiiri - Mahmut Bozkurt

Koca şehir, beni yutmak mıydı derdin?
İnanmıştım bana olan sevgine.
Bağlanmıştı tüm benliğim benliğine,
Unutulur mu hiç senle yaşananlar?

Unutulur mu canımdan can alışın?
Düşünür dururum kendi kendime.
Yabancıyız artık biz birbirimize,
Ben kimim, sen kimsin söyle ey yar?

Yuttun sandın içimdeki o sevgiyi,
Ama hâlâ canlıdır aşkın külleri.
Nur çeşmesinde içtim aşk şarabını,
Söndüremez bu yangını hiçbir rüzgar.

Sensiz yaşanıyor artık bu şehirde,
Sevdan yetiyor bana tek başıma.
Adını kazıdım şu sabır taşıma,
Gönlümde bitmeyen bir hasretin var