İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Ay aydınlığının gölgesinde kaybolurken,
çıplak kelimeler karanlıkla örtündü.
biliyordum yalnızca geceyi avutmak
içindi kelimelerin çıplaklığı,
gün ay’da saklı kaldı.
Şimdi kelimeler tüm çıplaklığıyla suskun.
yiten benliğimin ardından,
biten tüm aşklarım, dostluklarım
içimde çığlık çığlığa.
duyan yok sağır çığlıkları,
görense kelimelerin çıplaklığından suskun…
güzel şiir saygılar........
Güzeldi ben sevdim.Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta