Ne yaptığımı bilmeden deliler gibi, zaman öldürüyordum, öyle büyük bir acı yaşıyordum ki dokunduğum her şey yok oluyordu sanki.. Bitiktim bitkindim. Mecalsiz kalmışlığım resmen pik yapmıştı, o kadar duygusal gerilimi bir anda yüreğime boca edince kalkamamıştım altından.
Acımı dindirmem gerekiyordu, bişeyler yapmalıydım. Ne yapacağımı ise hiç bilmiyordum, yaşadığım hiçbir şeyden zevk almıyordum ki, ne yapabilirdim böyle bir durumda. Günler bu ağrılarla geçerken, ben bu yangınımı söndürecek bir uğraş peşine düştüm.
Hiçbir amacım yoktu, tek düşüncem beni yangınlar içinde bırakan bu acıyı dindirmekti, sonra sen çıktın karşıma, bir merhaba ile tanıştık, fikren hiçbir manası olmayan bir merhaba, acımı dindirmeye yetecek kadar koca bir merhaba …
Süslü cümleler kurup bu bencil merhaba’mı anlamlandırmak istemiyorum. Acımı dindirmeye yarayacağına inandığım gerisini hiç düşünmediğim bir merhabaydı. Evet o kadardı.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta