Nostalji Şiiri - Oğuz Bekar

Oğuz Bekar
32

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Nostalji

Zaman içerisinden, bir ince yoldan gitsem,
Başkentim Ötüken' e, Orta Asya' ya insem.
Orda binsem atıma, bürünsem pusatıma,
Başıma bir börk koyup,kan sürsem kaftanıma.

Kara Ozan ve Çuçu, kopuzu özlemişim.
Gökçen Kız' ın gözleri ile büyülenmişim.
Kımız ile esrisem, soğuk suyla dirilsem,
Atımı deli gibi bozkırlarıma sürsem.

Akşam vakti toplanıp tekmil ateş başında.
Kılıçları bilesek kara biley taşında.
O an bir haber gelse, ' Akın var Çin' e ' diye,
Hep bir ağız bağırsak, ' Yaşasın Kağan ' diye.

Onbaşı Alka ile yarıştırsak atları.
Türk erkeği görseler sıska Çinli kızları.
Topunu değişir miyim bir Almıla bacıma?
Ya da Baz Kağan kızı bahadır Ayhanım' a?

Vey nehri kıyısında vuruşsaydım erlerle.
Karşımızda yağılar sürünseydi yerlerde.
Sarsaydı yavaş yavaş bizleri ölüm ağı,
Sunulsaydı bizlere sonsuzluklar çamçağı.

Bizler yalnız özleriz o eskimiş çağları.
Yaşayanı anlatır, kitabın sayfaları.
Kitabın elindedir, oturursun koltukta.
Seyahate çıkarsın nostalji uykusunda.

Oğuz Bekar
Kayıt Tarihi : 16.4.2006 22:55:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!