Noktadan Elif’e Şiiri - Erkan Arslan

Hiçlik varken tek nokta, bir çizgiye dönüştü;
Sonsuzluğun kalbinde, cüz cüz açıldı zaman.
Ne bir son ileride, ne geride buruştu;
Leke leke görünür, ruhu gezdiren çaban.

Ben varsam vardır dünya, içinde uyanmalar...
Yüzde, gözden görülür zerrenin kifayeti.
Karıncalanır gökler, feyz alır noktalar;
Zannı görünür beden, dünyanın nihayeti.

Parça parça eklenir, bütüne doğru hayat;
Yaşarken tüketilir, zerre miskal bu zaman.
Nefesidir maddenin, azar azar bu hasat;
Büyür, gelişir tek tek; olgunlaşır o bir an.

Yoktan var etti Yüce; atomlar ve parçalar...
Atomun da canı var; yer, içer, uyur, yaşar.
Zerresiyiz hayatın, açıp okur heceler;
Elif: İlk harf, ilk hece... Açar ruhumu, açar.

Erkan Arslan- 20-08-2026