Nokta kadar Şiiri - Hamza Mamaş

Neydi bu böyle
Hınca hınç kalabalık
Eğriti duruyor yalnızlık
İnsan seline karışırken ten
Hakikatte yapa yanlızım neden.

Ne çok türkü ezberledim
Ne kadar şiir okudum bensiz
Bildiğim lisan kifayetsiz
En samimi seslenişim kıymetsiz
Bıraksalar dünyam nokta kadar lekesiz
Bıraktım sağı solu bıraktım öyle kalsın
Her yeni amorf yapı bir katman daha atsın
Hey gidi hey yosun gözlü çocuk!
Çağırma, duyulur da medete ermez sesin
Haya hak getire
Hicabı yok oldu herkesin

Neşesi yıldızlarda kalbinin, uzanıp alsana
Kaç umutla geçti gece
Kaç gün umut uyuya kaldı
Nedamet kusmayan arsız zaman utansın
Bu yangın büyük su olup kimler aksın