Kibrin dağlar gibi kendin noktasın
herşeyim dedikçe yok olmaktasın....
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Boyundan beklenmeyecek büyüklükte mesaj veriyor.Ayakta alkışlanacak kadar güzel bir eser. TEBRİKLER ÜSTAD.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta