Herkes uyuyor mışıl mışıl
Ben bir tabure üzerinde sabahlıyorum
Çünkü gece nöbetçisiyim koridorda
İrkiliyorum kapının gıcırtısıyla
Kızıyorum birden kendi kendime
Nöbette uyunur mu hiç diye
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta