sanırım artık yavaş yavaş bırakma vakti geliyor
el ayak çekmenin, toparlanmanın
son baharın sis perdesi her yeri sarmış zaten
kış kapıya dayanmış sırasını bekliyor
çaresizliğin kıyısında artık tık yok
gelenlerden, göz içine bakarak gidenlerden
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Umutlanmalı elbet hatta hiç elden bırakmamalı da. yeniden başlamanın ilk adımı bir şeyin bitmesine bağlı. İşte "nöbet değişimi" dediğimiz de bu olmalı. unutmayalım ki; her kışın sonu bahardır. varsın gökyüzü alabildiğince kararsın kara bulutlarla, poyrazlar dondursun dünyayı ama yine çiçekler açacak kırlarda, arılar kuşlar yeniden şenlendirecek ortalığı. Umudu elden bırakmamak gerek hem de hiç! Yüreğine sağlık.
"Umutlara laf yok!"
O da giderse, kalan "hiç", kalan yok çünkü...
...
Sırasını savıyor "karanlık, gri günler..."
Geldikleri yeri bilmeyen,
Sadece "açlıklarını doyurmakla" iştigal edenler de sırasını savıyor
Baharlar yeniden kapıda..
Umuda açacak kır çiçekleri....
Evet İbrahim.. "Herkes umutlansın......"
Tebrikler Kardeşime..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta