Gecenin geç vaktinde, sen uyu ben kalayım.
Sen uyuyor iken ben, masallar anlatayım.
Bir nefes mesafesi gözlerine bakayım.
Sen uyu ey güzelim, ben sana kıymayayım.
Uyurken bile güzel bir, tebessüm var yüzünde.
Buradan görüyorum, seni masum halinde.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta