Çiçeklerle dolu bir bahçeye girsem,
İlk gözüme çarpan sen olurdun nilüfer.
Bütün mevsimler boyunca bekledim,
Tâki seni görebilmek için.
Ama koparamadım napim?
Sevgi kıyamamakta saklıdır belki dedim.
Ama benim yerime bir başkası koparacaksa,
Seni kimseye yâr edemem,
Bunun için özür de dilemem.
İçimde bir ağlama hissi var sebepsiz.
Zîra kıskançlığım fazla sitemsiz.
Niyeyse ölüm korkutmuyor bazen.
Herşeyden tatlı geliyor nedensiz.
Ama sen öyle bir şeysinki nilüfer,
Seni ölüme bile tercih ederim.
Kayıt Tarihi : 19.10.2026 16:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!