Nila'ma Veda Şiiri - Gülşah Başol

Yoldu da saçlarını söğütle, meşe
Ağıtlar yaktı geceden beri rüzgar, uvvv uvvv uvvv
Sanki evlerden birinde ölü bir Van'lı var
Ve ben o Van'lının efradıyım...

Kedi deyip geçmeyin, kızım olurdu zat-ı muhterem
Ben onun basbayağı annesiyim,
Hayır doğurmadım, DNA yapsanız
Farklı iki ağacın meyvesi kadar dahi akraba çıkmayız
Mesela gülgillerden elmayla armut gibiyiz...
Fakat adım gibi eminim ki annesi sanıyordu beni
Belki de öyleydim
Başka bir evrende onu doğuran benim...

Annesiyim dedim ya canım, yoğun bakımda
Kimi bekliyorsunuz diye sorulduğunda,
İçime ıslak ıslak yığıldım
Üstelik katlamadı beni kimse
"Ben Nila'nın annesiyim, haspa!..."

Bıçak gibi kesmeseydi soğuk rüzgarın sesini
Hayli vakit bağrımı dövecekti o keder
Aklım başımdan gidecekti yoksa...
Tüm yaprakları dallarına bağlardı annen
Bir kerecik daha pencereye, yerinde durup durmadıklarını görmek için
Çıksaydın sen...