NİHAYET USLANDIM
Ben de koştum bir zaman sevdanın yollarında
Darbeler yiye yiye yorulunca uslandım
Kor oldum ateşinde savruldum küllerinde
Gönül binbir yerinden kırılınca uslandım
Ufkumun menzilinde yükselirken dumanım
Şimdi öksüz kimsesiz gönül denen limanım
Azaba dönüverdi her dakikam her anım
İhanet kurşunuyla vurulunca uslandım
Gözler hayal ederken mânâ dolu bakışı
Yüreğime işledim hüzün denen nakışı
Her yolun sonu varmış her yolun bir yokuşu
İçimdeki çağlayan durulunca uslandım
Gecenin soğuk yüzü dalga dalga yayıldı
Ne gözler gördü beni ne figanım duyuldu
Kuruldu ulu divan sevmek kusur sayıldı
Gönlüme infaz emri verilince uslandım
Ömrümden ömür çaldı geçen aylar mevsimler
Maziden geçit sundu albümdeki resimler
Mezarda mermer taşa yazılırken isimler
Bedenim bir kefene sarılınca uslandım
ŞENTÜRK DURSUN
Kayıt Tarihi : 20.11.2026 22:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!