Nihayet Şiiri - Osman Akçay

Yüzümdeki astar sıyrıldı dipten
Kopunca bağlarım o ince ipten
Riyayı sökerek attım ben kalpten
Hakikat gönlüme indi nihayet

Kâğıttan gemiler yüzmez bu kanda
Menzili doğrulttuk aynı limanda
Çiviler sarsıldı en dik zamanda
Nefsimin putları sindi nihayet

Artık sığmıyorum eski cildime
Mühürler vuruldu elbet dilime
Daha dokunmasın kimse elime
Aynamdaki yankı dindi nihayet

Vuslat sarayıma nurlar buyursun
Doymayan nefsimi Rabbim doyursun
Sessiz feryadımı dosta duyursun
Cürme giden heves söndü nihayet

Tevazu kuşanmak esaret değil
İnayet edince dökülür siğil
Huzurla kırk defa rükûa eğil
İhlas omuzuma bindi nihayet

Sırtımı verdiğim kayboldu boşluk
Bitti başımdaki garip sarhoşluk
Ruhuma harammış türlü nahoşluk
Eskimiş tüm dertler yandı nihayet

Seğmenoğlu hayat yeniden başlar
Heybenin içinden döküldü taşlar
Tövbeyle akarken gözümden yaşlar
Zamanın devranı döndü nihayet

Dr.Osman Akçay (Seğmenoğlu)