aynı yol bu geçtğim aşinayım taşına artık
hep gördüğüm yıllanmiş arnavut kaldırım
küçük ayaklarla aşağı yukarı hopladığım
şimdi usulca sessiz gözyaşımı akıttığım
taşların yerinden oynamış hüzün çağrıştırır
ben eski ben değilim sen de öyle değilsin
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta