Güneş, perdeleri çekerken şehrin üzerine,
Bir Nihavend busesi konar akşamın tenine.
Udun tellerinde titrer yarım kalmış bir veda,
Hüzün, bir sarmaşık gibi dolanır her heceye.
Zaman, bu makamın ağırlığıyla yavaşlar,
Gölgeler boy verir, hatıralar yeniden başlar.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta