Nihat Malkoç Şiirleri - Şair Nihat Malkoç

ben en çok Mardin'in güler yüzlü insanlarını sevdim!
Kürt'ü Türk'ten, Arap'ı Süryani'den ayırmadan hiç
onlar ki güneşten daha sıcak, ay'dan arıydılar.
sadaklarında paslı oklar değil, sevgi taşıdılar bir ömür
bazen âsî, bazen mahzun, çok kez bir elif kadar diktiler

Mardin'in güzel insanlarına...

I.

Mardin cennetten köşe, ülkemin gözbebeği
Buhari kumaşlarda nadidedir ipeği

“Mescid-i Aksa’nın ruhu yakılmaz/Yakılan ancak taş ve topraktır”
(Sezai Karakoç)

Sarayburnu’ndan yola çıkarken bembeyaz güvercinler…
Ezanlar okunuyordu İstanbul’un selâtin camilerinde
Melekler kanatlarında taşıyordu Abdülhamit Han’ın selamını

Âşığı usandıran sevdiğinin nazıdır
Yâr alnındaki yazı, alnımdaki yazıdır
İçimdeki mezarda mahşeri bekler sırrın
Mâzide her ne varsa içimde bir sızıdır

Bulutla söyleşirsin dağların arasında
Hüzün yuvalanmıştır bahtının karasında
Evlâtların yanmıştır hasretin çırasında
Aşılmaz engelleri aşansın Köprübaşı!
Hatıralarımıza nişansın Köprübaşı!

Beyrut teslim alevlere
Nerede İslâm ümmeti?
Huzur uğramaz evlere
Nerede İslâm ümmeti?

Göklerden ölüm yağıyor

Kimim yoktur, kimsem yoktur
Soframdaki aşım mahzun
Bitmek bilmez, derdim çoktur
Öne eğik, başım mahzun

İki gözüm pınar olmuş

Bir gece yarısında söndü nice ocaklar
Betonların altında toprak doldu kucaklar
Yer pare pare oldu, altımızdan çekildi
Kanayan yaralara o gece tuz ekildi
İpeksi rüyalardan enkazlarda uyandık
Zemheri ayazında kor ateşlerde yandık

Doğu’nun gülen yüzü; iffet, arsın Malatya
Bey Dağı’nın üstüne yağan karsın Malatya! ...

Cennetten bir köşesin, tarif edemez sözler
Hicranlı yürekleri sevgin sarsın Malatya! ...

Yıllardan bin yetmiş bir, aylardan ağustostu
Malazgirt Ovası'nda düşmanlar nefret kustu
Bizans'ın üzerine hücum emri verildi
O gün kanlı ovada ne hesaplar görüldü
Haykırdı koca yiğit, inledi yerler gökler
Kılıç şakırtısını dinledi yerler gökler