Nihat Malkoç Şiirleri - Şair Nihat Malkoç

GÖLGEDE YATANLAR

Avazı çıkmayanın seste kaybolur sesi
Gölgede yatanların yoktur kendi gölgesi

YAYA

Unuttun Yaradanı, çok bağlandın dünyaya
Geçti son lokomotif yazık ki kaldın yaya

DERİN KUYU

Vahiyle nurlanmayan gönül bir derin kuyu
Gafletin beşiğinde uyu ha babam uyu! ...

DÜNYA

Mümini para hırsı, balıysa sirke bozar
Dünyanın altı üstü senin olsa ne yazar?

BİLMECE

Dağlar, taşlar Rabbini zikreder gündüz gece
Ne sanıyor kendini insan denen bilmece? ...

KÜP

Basiret fakirleri küpünü doldurmakta…
İman denen çınarı gün be gün soldurmakta

İNKÂR BALTASI

Müminleri biçiyor keskin inkâr baltası
Mazlumları avlıyor zalimlerin oltası

VESVESE

Yürekteki imanı kemiriyor vesvese
Bozuk plaklar çalsın kulak verme her sese

SÜVARİ

Yarının süvarisi, atını sür dağlara
Maziden aldığını götür yeni çağlara

KÖRDÜĞÜM

Hudut tanımayanlar, bize hudut çizemez
Düğüm atan zalimler kördüğümü çözemez

TÜKENEN ÖMÜRDENDİR