Nihat Malkoç Şiirleri - Şair Nihat Malkoç

Güneşe gölge düştü, İstanbul sisli bugün
Kâm gama tebdil oldu, gönüller yaslı bugün

Bulutlarla örtüldü efsunlu güzelliğin
Ey şehirler güzeli, vefaydı özelliğin!...

Türkiye ruhumuzdur, İstanbul bedenimiz
Odur cümle âlemde yaşama nedenimiz

Kadim mabetleriyle canımızdır İstanbul
Bayrağıma renk veren kanımızdır İstanbul!

Sözler ayağa düşünce...
Akıl susar, haz konuşur
Kâmil olan dinler önce...
Çok düşünür, az konuşur

Kimi ketum, sır küpüdür

Hasretinle yandırırsın
Vuslatınla kandırırsın
Tabloları andırırsın
Sofrandaki aşın güzel
Hem yazın hem kışın güzel

Kaderine mahkûmsun dağların kucağında
Gece vakti dolunay, serenat söyler dağa
Nice can seni özler, gurbetin ocağında
Yeşilin cennetisin, bakirdir burda doğa

Gönlümü yaralayan derdimin ortağısın

Kalbime ilmek ilmek ördüğümsün sevgili!
Çözmek müşküldür seni, kördüğümsün sevgili!
Ben cefanı çekerken nalla mıh arasında...
Kim demiş ki sefanı sürdüğümsün sevgili!

Zirveyi de gördüm, dibi de gördüm
Dünyanın varında gözüm kalmadı
Sehpayı da gördüm, ipi de gördüm
Gayri söyleyecek sözüm kalmadı

Kurudu ağaçlar, dal vermez oldu

Belâ getirir başına
Kork insanın kötüsünden
Kan karışır gözyaşına
Kork insanın kötüsünden

İşi gücü fitne fesat

“Benden selam olsun Bolu Beyi’ne
Çıkıp şu dağlara yaslanmalıdır
Ok gıcırtısından, kalkan sesinden
Dağlar seda verip seslenmelidir”(Köroğlu)

Yüce dağlarında çiçekler açar

Vuhan'dan çıktı yola, dünyaya diz çöktürdü
İran'ı derdest etti, Batı'ya kök söktürdü
Yılan, çıyan, yarasa; pis midesine tıkar
Her ne fışkı olsa yer, ne varsa Çin'den çıkar
Ölümü hatırlattı, keyfi kaçtı dünyanın
Neticesi kâbustur bu korkulu rüyanın