Ne olursun;
Geçecek ömrümün günlerinde,
Sensiz hiç bırakma, benliğimde hiç yaralar açma
Varsa kalbinde küçücük, minicik bir yerim
Orası olsun benim temelli evim.
Güzel gönlünü çiçek bahçelerine çevireyim
Çocuklar gibi sevelim, şımaralım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta