Her mevsim bahçemde açan,
Sensiz kokmayan gülü neyleyim.
Neyleyim sensiz yazı , baharı,
Seninle her doğmayan Güneş’i neyleyim.
Neyleyim sensiz bir dünyayı,
Tenine değmeden gelecek havayı,
Yüzüne benzemeyen, doğacak her Ay’ı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta