Güneşi doğmayan sabahı neyleyim.
yorgun bir gecede hastayım bugün,
sisli bir havada pusudayım,
ruhum daralıyor yastayım buğün.
Dert,keder hepsibaşımda duman gibi
sıla hasreti yakıyor yüreğimi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




daha öncede size yazmıştım orhan bey.karşılık vermediniz nedense........................
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta