Neyleyim... Şiiri - Mecit Aktürk

Yâr yolunda hep rastladım feleğe
Kader dedim, kızamadım, neyleyim...
Kem sözleri koydum ince eleğe
Ağır geldi süzemedim, neyleyim...

Hayat tezgâh, ben hep çile dokudum
Gözyaşımda gece gündüz dert yudum
Bir ömürde bunca sene okudum,
Tek derdimi yazamadım, neyleyim...

Duvar oldu tüm kapılar yüzüme
Hüzün çöktü tellerime, sazıma
Gül bahçesi görünmüştü gözüme
Bağ bozulmuş, gezemedim, neyleyim...

Hâl bilmeyen tahta çıkmış; bir ece!
Bana kalan; hep karanlık, hep gece
Hayat denen, bir muamma, bilmece
Çok uğraştım, çözemedim, neyleyim...

Yüreğime keder hüzün ekildi
Yollarıma sarp kayalar dikildi
Girem dedim, gölde sular çekildi
Bir kez olsun yüzemedim, neyleyim...

Dost bildiğim hâlim ile eğlendi
Derman diye yaralarım dağlandı
Bilmem neden basiretim bağlandı
Ömür bitmiş sezemedim, neyleyim...