Neylerim-2 Şiiri - İbrahim Coşar

Yıllar geçmek bilmiyor sen benle olmamışken,
Vuslat için birkaç yıl sabret dersen, neylerim?
Sen benim düşlerime bir kere gelmemişken,
Başkasının düşüne bir kez girsen, neylerim?

Yazmaktan kalem bitti, çektiğim hasret gamı,
Cananın fazla nazı deli eder adamı.
Şiirlerim haykırdı tüm dünyaya sevdamı,
Bu aşkı görmeyecek kadar körsen, neylerim?

Gökte bulut da olsa yıldız hâldaşım benim,
Ayaz üşütse bile rüzgâr sırdaşım benim,
Gündüzlerim yok oldu gece yoldaşım benim,
Sen bana karanlıkken ele nursan, neylerim?

Eli vicdanına koy, gönül sesimi dinle,
Gönlümün dört yanını dağladın hasretinle.
Vuslat mümkün olmadı her türlü gayretimle,
Pes edip aramıza duvar örsen, neylerim?

Yarı deli aklımdan geçmediğin gün olmaz,
Hiç kimse sevdiğine ben kadar düşkün olmaz.
Sevdiğini kaybeden bu kadar şaşkın olmaz,
Parçalanmış bir kalbi tekrar kırsan, neylerim?

Sessiz karanlıkların içinde kayboldun ya,
Her gece kâbuslara döndü gördüğüm rüya.
Coşarî’ye yaşanmaz oldu yalancı dünya,
Bir vedayla bana el, ele yârsan, neylerim?

08.11.2026 / Samsun