“Neyimsin?” dedi…
Ben de sustum.
Çünkü insan yarasına isim koyamaz ki…
Sen, içimde kanayan ama kimseye gösteremediğim yer oldun.
Dokunsalar acıyacak, görseler anlayamayacakları kadar derin…
Ne “sevda” diyebildim sana, eksik kaldı,
ne “özlem” diyebildim, hafif geldi.
Sevgilimsin , kim olduğunu düşünmeye vaktin yok,yapacak
işleri düşünmekten
Kalabalığın içinde kalabalıktan biri
Gecenin içinde bir yıldız, yitip gitmiş çocukluk gibi
Sevgilimsin,ak dişlerini öpüyorum, aralarında bir mısra gizli
Dün geceki tamamlanmamış sevişmeden
Devamını Oku
işleri düşünmekten
Kalabalığın içinde kalabalıktan biri
Gecenin içinde bir yıldız, yitip gitmiş çocukluk gibi
Sevgilimsin,ak dişlerini öpüyorum, aralarında bir mısra gizli
Dün geceki tamamlanmamış sevişmeden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta