Neye Yarar Şiiri - Yağız Mavi Düşler

Suskun bir duvarın gölgesine sığınmışım
Yıllardır taşıdığım bu ağır yük neye yarar
Ömrü bir fırtınada savurup harcamışım
Geçip giden gençliğe yansam neye yarar

Ne sesimi duyan oldu ne elimden tutan tek bir el
Herkes kendi derdinde,kendi dünyasında meşgul
Uğruna dağları deldiğim o sevdalar yalanmış
Şimdi geç kalmış pişmanlıkla ağlasam neye yarar

Bütün kapıları çaldım hepsi de kapandı birer,birer
Dost dediğim gölgeler ilk karanlıkta çekilip gittiler
Kırılan kalbime uzatılan geç kalmış zeytin dalları
Kökünden kurumuş ağaca su versen neye yarar

Geceyi gündüze kattım bir parça huzur uğruna
Tırmandım şu hayatın en dik yokuşlarına
Zirveye vardığımda yanımda kimse kalmamışsa
Manzarası cennet olsa o tepenin neye yarar

Verdiğim emeklerin hepsi birer hiçe dönüştü
Gözümün nurunu harcadığım o vefasız yollar tükendi
Şimdi dizlerimde derman içimde heves kalmamışken
Önüme dünyaları serip,versen neye yarar

Yoruldum artık anlatmaktan sineye çekmekten
Kendi içimde bu feryattan bu derin boşluktan
Son nefeste gelen adaletin,merhametin de
Yangın kül olduktan sonra sönsen neye yarar

YAGIZ